Η παχυσαρκία είναι επισήμως πλέον αναγνωρισμένη ως μία φλεγμονώδης νόσος η οποία συνοδεύεται από αντίσταση στην ινσουλίνη διαβήτη τύπου δύο, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία και αθηροσκλήρυνση. Η παχυσαρκία σχετίζεται με μία κατάσταση χρόνιου οξειδωτικού στρες το οποίο οφείλεται σε μειωμένη αντιοξειδωτική άμυνα αλλά και τη δράση εξειδικευμένων ορμονών που παράγονται και εκκρίνονται από το λίπος, τις αδιποκίνες.
Μία από τις αδιποκίνες είναι και η ορμόνη λεπτίνη. Η λεπτίνη παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της ποσότητας της τροφής που καταναλώνουμε αλλά και της ισορροπίας της ενέργειας. Η έλλειψη λεπτίνης μπορεί να προκαλέσει σημαντική αύξηση βάρους στους ανθρώπους. Από την άλλη η μεγάλη αύξηση της ορμόνης αυτής επίσης προκαλεί και επιδεινώνει την παχυσαρκία μέσω διαφορετικών μηχανισμών. Ένας από τους μηχανισμούς είναι η λεγόμενη αντίσταση στην λεπτίνη, αντίστοιχα με την αντίσταση στη λεπτίνη. Επίσης, στην υπερλεπτιναιμία έχουν αποδοθεί και διάφορες δευτερεύουσες εκφάνσεις της παχυσαρκίας όπως η υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Η λεπτίνη μέσω της δράσης της αυξάνει το οξειδωτικό στρες και μειώνει την έκκριση της ινσουλίνης από τα παγκρεατικά β κύτταρα. Για το λόγο αυτό η μείωση των επιπέδων της λεπτίνης στο αίμα, σε παχύσαρκα άτομα πρέπει να είναι μία από τις πρωταρχικές προσεγγίσεις.
Πολλές φυσικές ουσίες έχουν μελετηθεί σε σχέση με τη ρύθμιση της έκκρισης της λεπτίνης. Μία από αυτές ονομάζεται λιποϊκό οξύ. Η φυσική αυτή ουσία παρασκευάζεται από τον οργανισμό σε μικρές ποσότητες και είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία του μιτοχονδρίου. Παράλληλα, εξαιτίας της δομής του, το λιποϊκό οξύ αποτελεί και ένα πανίσχυρο αντιοξειδωτικό παράγοντα. Εφόσον, λοιπόν, η παχυσαρκία αλλά και ο διαβήτης έχουν σαφείς μιτοχονδριακές συνιστώσες, μελετήθηκε κατά πόσο το λιποϊκό οξύ μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο του λιπώδους ιστού, μέσω της ρύθμισης της λεπτίνης.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Navarra, στο τμήμα Διατροφής, Επιστήμης της Τροφής, Φυσιολογίας και Τοξικολογίας κατάφεραν να δείξουν ότι το λιποϊκό οξύ, σε δοσολογίες προσαρμοσμένες, μπορεί να αναστείλει σημαντικά την έκκριση της λεπτίνης, όχι μόνο σε μοριακό επίπεδο αλλά και σε γονιδιακό, μειώνοντας δηλαδή την παραγωγή της. Η μελέτη αυτή, η οποία δημοσιεύτηκε στο εγκυρότατο περιοδικό Molecular Nutrition Food Research έδειξε ότι η αναστολή αυτή συμβαίνει παρεμβαίνοντας σε πρωτεΐνες-κλειδιά που χρησιμοποιούν τα λιποκύτταρα για να φτιάξουν και να απελευθερώσουν την ορμόνη. Πιο συγκεκριμένα οι ερευνητές διατύπωσαν ότι: « Τα ευρήματα που εξήχθησαν από τη μελέτη αυτή μας δίνουν σαφείς αποδείξεις ότι το λιποϊκό οξύ μπορεί να αποτελέσει ισχυρό θεραπευτικό παράγοντα για την αντιμετώπιση τουλάχιστον κάποιων από τις μεταβολικές επιπλοκές που σχετίζονται με την παχυσαρκία, ακόμη και με τον καρκίνο που οφείλεται στην παχυσαρκία. Μάλιστα, φαίνεται ότι η υπερλεπτιναιμία, η οποία προκαλείται από την ινσουλίνη, σχετίζεται στενά με την εκδήλωση καρκίνου του μαστού, και το λιποϊκό οξύ μπορεί να βοηθήσει στην κατεύθυνση αυτή».
Είναι δεδομένο ότι η λήψη φυσικών παραγόντων τόσο μέσω της τροφής όσο και συμπληρωμάτων διατροφής μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη και την αντιμετώπιση ασθενειών, όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης και ο καρκίνος. Το λιποϊκό οξύ όντας πανίσχυρο αντιοξειδωτικό αλλά και τροποποιητής μεταβολικών οδών αποτελεί έναν από αυτούς τους παράγοντες.
Πλήρης δημοσίευση
Pedro L. Prieto-Hontoria, Patricia Perez-Matute, Marta Fernandez-Galilea, J. Alfredo Martinez and Maria J. Moreno-Aliaga. Lipoic acid inhibits leptin secretion and Sp1 activity in adipocytes Mol. Nutr. Food Res. 2011, 55, 1059–1069
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου